2.1.6 Systeemtheorie

De systeemtheorie is een wijze van denken die de werkelijkheid beziet als een geheel van elementen en relaties tussen die elementen. Volgens Bertalanffy zijn alle verschijningsvormen (object, moleculen, atomen) met elkaar verbonden; maatschappijen bestonden uit groepen, groepen bevatten individuen, individuen bestaan uit organen, organen uit cellen, cellen uit moleculen en moleculen uit atomen. Een systeem is een geheel met onderling aan elkaar gerelateerde delen. Elk deel oefent invloed uit op een ander deel en elk deel is afhankelijk van het geheel. De onderling aan elkaar gerelateerde delen worden ook wel subsysteem genoemd. Een van de meest essentiele kenmerken van het systeemdenken i.c. ”Het geheel is meer dan de som der delen” is de basis voor synthese en synergie, maar ook voor zogenaamde taaie vraagstukken (wicked problems). 

                       

Als sprake is van taaie vraagstukken rijst de vraag welk soort interventies helpen om dat probleem aan te pakken: