2.5.3.2 Conflictmodel

Het conflict- of driftmodel verwijst naar een psychodynamisch mensbeeld dat de basis vormt voor de psychoanalytische theorieen over de menselijke persoonlijkheid, ontwikkeling en therapeutische aanpak van problemen. Het conflictmodel kent een groot aantal uitgangspunten dat ook door veel leken (onbewust) worden toegepast.

Hoe doe ik dat? 
  1. U gaat er van uit dat de mens met onbewuste driften (drijfveren) wordt geboren die naar bevrediging streven. Dat streven is als het ware de motor waaraan de mens zijn (mentale) energie ontleent. De twee meest fundamentele driften of motieven bestaan uit de hang naar seksualiteit, intimiteit, samengaan enerzijds en de hang naar losmaken, individualiteit, autonomie anderzijds 
  2. U beseft dat deze twee fundamentele krachten altijd tot interne spanning leiden en dat die spanning terug te vinden is in de opbouw van onze persoonlijkheid
  3. U gaat er van uit dat de mens niet of nauwelijks vrij is om zijn eigen gedrag te bepalen. Gedrag wordt immers door onbewuste krachten gestuurd en bovendien ligt onze persoonlijkheid, ons karakter, vanaf ongeveer het zesde levensjaar  vast
  4. U gelooft dat toevallig gedrag niet bestaat. Dus ook al onze (zogenaamde) vergissingen, fouten, ongelukjes zijn geen toeval, maar worden door iets in onze psychische gesteldheid bepaald
  5. U gaat er van uit dat de mens van nature slecht is. De aangeboren zelfzuchtigheid moet door opvoeding worden beteugeld en in sociaal aanvaardbare banen worden geleid
  6. U beseft dat er een vloeiende overgang bestaat tussen psychisch `zieke' en psychisch `gezonde' mensen. Het onderscheid tussen psychisch `normale' en psychisch `gestoorde' mensen is gradueel. De cultuur bepaalt de bandbreedte van wat acceptabel of normaal wordt gevonden. 

Meer weten? Zie Mensbeeld